شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ
نویسندگان
پیوندها

۲۶ مطلب در آذر ۱۳۹۵ ثبت شده است

###############################
 
تا به کی شکوه  نگارا با خمِ ابرو کنی
تا به کی ما را به بندت با لمِ جادو کنی
 
در خمِ زلفت نشیند تا دلم چون‌شانه ای
کی روا باشد که دل محروم ز آن مهرو کنی
 
من زدم نقبی به ره، شاید گریزم زین کمند
دیدمی از زلف مُشکینت کمندها رو کنی
 لعلِ لبهایت چو باشد بر دلم آب حیات
از چه آن‌ روی چو مه پوشیده در گیسو کنی
 
این همه عطری که بر دوشش کشاند این صبا
گرد افشانی سحرگاه با شمیمِ مو کنی
 
میکشی ما را به مسلخ* با غرور یا دلبری
وانگهم ناوک* پران، با گوشه ی ابرو کنی
 
بلبلِ باغت شدم تا دل به خونش در کشم 
باغبانا، در رهم منداز که دل جارو کنی
 
من به شمشیر غمت زان سر سپردم بی دریغ
تا تو هم در کامِ دل زان کوثر مینو  کنی
 
هویِ من یاهوی من ای مهربان آهوی من
چشم مستت تا که دیدم دیده را آهو کنی
 
چون بهار بر تربتم آ، گر چو ما دل سوخته ای
بشنو آوازی ز دل تا با دلت یاهو کنی
 
گفت شباهنگا هنوز هم سر به سودایی اگر
میبرم خاکت به کشکولی اگر کو کو کنی
 
خاکِ این در گاه شدن نامحرمان را نیست ره
ما ترا با خود گذاریم به این غم خو کنی
 
* لِم =روش         
* مسلخ = کشتارگاه         * ناوک = تیر
 
 
##############################
مائیم و آب دیده....

۴ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۸ آذر ۹۵ ، ۱۷:۰۰

تولد حضرت محمد بر همه مسلمانان مبارک ....
۶ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۶ آذر ۹۵ ، ۲۲:۱۰

   

                 
                  ساقیا شب به دلم دردِ خمارست هنوز 
در سرم جلوه ز آن غمز نگارست هنوز 
 
با من از پند مگو ای که تو آغشته تری
آنچه از دل نرود دیده ی یارست هنوز
 
دم به دم جلوه کند در دلِ بی طاقت من
با جمالی که چنین جان شکارست هنوز 
 
لعلِ سرخی که در این ساغرِ مینا فکنی
گر مرا مزه دهد دل که خُمارست هنوز 
 
همچو نی ناله ی محزونِ مرا غم شکند
 چون ندارد سرِ سازش و به کارست هنوز
 
در دلم زخمه ی آن تیرِ نگاهست ولی
دلبرم در پی صد نقش و نگارست هنوز
 
گر جفایش به شباهنگ سزاوار بُوَد
باز دلم در پی آن پرده ی رازست هنوز
 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ 
           ((( ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی )))
           ((( تو بمان و دگران    وای به حالِ دگران   )))
۱۵ نظر موافقین ۸ مخالفین ۱ ۲۴ آذر ۹۵ ، ۱۸:۰۳

+++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
گفتم آن غمزه ی جادو به چه کارِ تو شود
گفت سحرگاه چو برآیی به کنارِ تو شود
 
گفتم اینک به خرابات شوم از دردِ فراق 
گفت مگر پیر خرابات به چه کار تو شود
 
گفتم ار ترکِ دل و دین کنمی چون بشود
گفت هزاران دل شوریده قرارِ تو شود 
 
گفتم آخر ز ریا پا به کُنشتت  ننهم
گفت همان بِه که گدائی به جوار تو شود
 
گفتم این شحنه*و این واعظ شهرم چه کنم 
گفت روزی رسد و هر دو نثارِ تو شود
 
گفتم آیا که شباهنگ ز تو جز تو طلبد ؟ 
گفت خلیلی ز رُخم سلسله دار تو شود
 
گفتم از خیلِ* خلیلان‌ِ تو من‌ بی خبرم 
گفت آن کس که چو ما نیز نگارِ تو شود
 
*شحنه = پاسبان           * خلیل= دوست
* خیل = گروه 
 
××××××××××××××××××××××××××××××××××

۴ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ آذر ۹۵ ، ۱۵:۵۵

                     

××××××××××××××××××××××××××××××××

 

در دیرِ مُغان قصه فقط راز و نیازست 

ای دل تو ندانی که چه حالست و چه نازست

 

اسرارِ خرابات، نه داند دل بی درد

زُهاد چه بدانند در آنجا همه رازست 

 

من می زده از آتشِ تر* هیچ نگشتم

سرمست ز آنم که درِ میکده بازست 

 

برخیزم و گیرم به سحرگاه صبوحی*

کان وردِ سحر، جمله سراپا ز نیازست 

 

ای دل تو بنوش رطلِ گران* را ز کسی که

باز با همه مستی، دل او وقف نمازست

 

حاشا نتوان کرد که آن باده ی سوری*

گهگاه ز نیازست، و زمانی ز گُدازست 

 

برگرد شباهنگ که تو را راه خطیرست* 

نِی* کارِ تو باشد نه که آن کارِ جمازست*

 

این راه که صد عقبه* ز صد چاه درآنست

خواهانِ دلی، خون جگر و نقدِ جوازست*

 

*آتشِ تر = شراب      *صبوحی = مئی صبحگاهی. کنایه از نماز صبح     * رطلِ گران = پیمانه بزرگ می ...کنایه از حکمت          * باده ی سوری = شراب قرمز 

*خطیر = دشوار       *نِی = نه       *جماز = شتر       

* عقبه = دشواری ها         * جواز = اجازه .کنایه از اجازه پروردگار 

 

××××××××××××××××××××××××××××××××××


الا ای پیر فرزانه ..

 

۴ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۲ آذر ۹۵ ، ۰۰:۲۰

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
   ( سلام بر دوستان عزیزم ..بخصوص دوستانی که مرتب جویای حال 
   بنده  بودند در زمان بیماری  من .از همه بی نهایت سپاسگزارم..
==============================================
هرگزم رنجی چنین در دلِ رنجور نبود
در خیالم پیش از این دیده‌ مخمور نبود
 
سوز عشقست ندانم یا که سودای دگر
مرهمی لیک،  برای دلِ رنجور نبود 
 
در دلم شمع رخ تو چنان سوزد که
هرگزم روزنِ دل را چنین نور نبود
 
این چه جامیست که فلک بر منِ مسکین نوشاند
که در آن‌ هیچ بجز عشق تو مستور* نبود 
 
سوختم از باده ی هجران که پیمانه آن
از صبوحی، که خُمش باده انگور نبود
 
مِهرِ تو در دلم آمد ولی آن هنگام
که دلم را هوسی خفته بجز گور نبود
 
عاشقان تو همه، واله و پاکبازند لیک
چون شباهنگ کسی مُضطر و مهجور نبود 
 
* مستور= پنهان
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

 
۶ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۰ آذر ۹۵ ، ۱۶:۳۰
  عاشقانه قدمی نِه به مزارِ دلِ ما    
   بنشین لحظه ی نابی به کنارِ دلِ ما
 

                              قطره اشک زنهانخانه دل جاری کن  

      تا که اشکت به نشیند به مدارِ دلِ ما    

 

                              روزن دل بگشا عقده ی دل کن تو تهی       

                              تا گلستان بشود خاکِ، مزارِ دلِ ما


                              خاکِ ما را اگر از کوزه گری، می طلبی   
                              گویدت آن قدحست دستِ نگارِ دلِ ما
 

                              اینهمه لاله نعمان که براین تربت من

                              داغ دارند ز داغ، و غمِ زارِ  دلِ ما


                              آن غم عشق که از هجر نگارم به دلست 

                               این چنین کرد خزان فصلِ بهارِ دلِ ما


                              قصه زلف کمندش و  پریشانی  دل 

      

                           هردو همراه بُدند در شبِ تارِ دلِ ما

 

                              شرح دل دادن ما را چو نداند همه کس 

                              کی به بیند به دلش آن رُخِ یارِ دلِ ما


                              هرچه را جز ز جفا چون به شباهنگ دهند

                               می پذیرد که نشانست ز تبارِ دلِ ما 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


          تا به کجا میبرد این دل مرا

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۰ آذر ۹۵ ، ۱۵:۱۰

                                     بر تُربتِ من چنگ و ربابی بزنید

                                        جام و قدح و باده ی نابی بزنید

               بر نطعِ زمین سفره ی خود فرش کنید

                                      بر مِجمَرِ این عشق  کبابی بزنید

               در حسرتِ دنیا نخورید غم چو زُهاد

                                      شادانه همی چنگ و ربابی بزنید

              از باده ی حق مست شوید و گذرید

                                      زین باده  مرا هم به ثوابی  بزنید

              از بهرِ وضو همچو دلِ غمزده ام

                                    با ساقی مست کهنه شرابی بزنید 

             با نغمه ی این عشق برقصید چو گُل

                                     شیخ را ز خیالش به صوابی بزنید 

             خونِ دلِ ما مزه ی  مستان  کنید

                                    بر خاکِ شباهنگ گُلابی بزنید

                =========================

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ آذر ۹۵ ، ۲۰:۴۰

############################
 
ساقیا همدمِ این روحِ پریشانم کو ؟
مرهمِ خارِ مُغیلان بر این جانم کو ؟
 
باده ی لعل بیار تا غمِ دل بر گیرم
آنکه برده دلِ خونین و ایمانم کو ؟
 
بر دلم زخمه ی این خار مُغیلان سوزد
تا بپرسد ز دلم نغمه ی هجرانم کو ؟
 
نو عروسم که در این باغ گلی پنهانست 
حاجب* و آئینه دارِ، رخ جانانم کو ؟
 
در دلم جام شقایق چو به سوگ بنشسته 
ضامنِ خون دل و این غمِ دورانم کو ؟
 
جز صدای زغن و زاغ به گلشن نَبوَد
همدم ناله ی جانسوزِ هَزارانم* کو ؟

راهِ کعبه چو ببستند به رویم اکنون
نقشِ آن طره ی شبرنگ و  پریشانم کو ؟
 
گر شباهنگ به غلط یاوه سرا گردیده
شافعی تا بزند مُهر به دیوانم کو ؟
 
* هَزاران = بلبلان .....* حاجب = پرده دار.....

 
زلف بر باد مده ...از داریوش رفیعی

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ آذر ۹۵ ، ۱۶:۲۰

====================================

ای که نازت را به مُلکِ دو جهانت ندهم
گر سرِ زلفت به بینم به همانت ندهم

طره ی زلفِ خمت حلقه ی گوشم چو شود
هندوی خالِ تو را هم به جهانت ندهم

آمدم مرغی شدم بر سرِ کویت ز وفا
باغ فردوس نخواهم که به آنت ندهم

مرغ جان پر زد و رفت خوشه پروین که ترا
جز به خالِ دل به هیچ کون و مکانت ندهم

من چو از لعلِ لبت رازِ نهانی شنوم 
باده جز در مجلسِ می زدگانت ندهم

گر به راهت من چو گردی به میان حلقه زنم
هر چه از من طلبی جز دل و جانت ندهم

مُطربی کو که مرا مست و غزلخوان کُندم
جز تو ای جانا که دل جز به کمانت ندهم

ساقیا جامِ تو اینک به شباهنگ چو رسد
قطره ای زان باده را هم به امانت ندهم 

@@@@@#@@@@@@@@@@@@@
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ آذر ۹۵ ، ۲۳:۲۰