شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ
نویسندگان
پیوندها

۱۱ مطلب در آذر ۱۳۹۵ ثبت شده است

###############################
 
تا به کی شکوه  نگارا با خمِ ابرو کنی
تا به کی ما را به بندت با لمِ جادو کنی
 
در خمِ زلفت نشیند شانه در یلدا چو دل 
گر دلم را بشکنی بی اینکه آنش بو کنی
 
من زدم نقبی به ره، شاید گریزم زین کمند
دیدمی از زلف مُشکینت کمندها رو کنی
 
خط ز لبهایت چو زد بر نقطه هایِ این دلم
از چه زیبا روی را پوشیده در هندو کنی
 
این همه عطری که بر دوشش کشاند این صبا
گرد افشانی سحرگاه با شمیمِ مو کنی
 
میکشی ما را به مسلخ* با غرور یا دلبری
وانگهم ناوک* پران، با گوشه ی ابرو کنی
 
بلبلِ باغت شدم تا دل به خونش در کشم 
باغبانا، در رهم منداز که دل آمو کنی
 
من به شمشیرت ز غم تا سر سپردم بی دریغ
تیغ و شمشیرت ولی آغشته از گیسو کنی
 
هویِ من یاهوی من ای مهربان آهوی من
چشم مستت تا که دیدم دیده را آهو کنی
 
نیک تر بر تربتم آ، گر چو ما دل سوخته ای
بشنو آوازی ز دل تا با دلت یاهو کنی
 
گفت شباهنگا هنوز هم سر به سودایی اگر
میبرم خاکت به کشکولی اگر کو کو کنی
 
خاکِ این در گاه شدن نامحرمانم کی سزاست
ما ترا با خود گذاریم مر به دامم خو کنی
 
* لِم =روش         
* مسلخ = کشتارگاه         * ناوک = تیر
 
 
##############################
مائیم و آب دیده....

۴ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۸ آذر ۹۵ ، ۱۷:۰۰

تولد حضرت محمد بر همه مسلمانان مبارک ....
۶ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۶ آذر ۹۵ ، ۲۲:۱۰

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

گفتم آن غمزه ی جادو چه خواهد از ما
گفت تو را خوشتر پیامی، رساند از ما

گفتم ار ترک دل و دین کنم چُون گوئی
گفت هزاران دل شوریده، بنالند از ما

گفتم اینک به خرابات شوم از دردِ فراق
گفت مگر پیرِ خرابات، چه داند از ما

گفتم آخر به دیر و به کُنشت محرم نیست 
گفت همان بِه که اغیار، جدایند از ما

گفتم از شحنه* و از واعظ شهر چُون گویم
گفت دانیم که هیچ راز، ندانند از ما

گفتم آیا شباهنگ هوسی در سر داشت
گفت خلیلان* دلِ پرخون بخواهند از ما

گفتم از خیلِ* خلیلانِ تو من بیخبرم
گفت آنان که جز ما، نخواهند از ما 

*شحنه = پاسبان           * خلیلان = دوستان   
* خیل = گروه 

××××××××××××××××××××××××××××××××××


۴ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ آذر ۹۵ ، ۱۵:۵۵

                     

××××××××××××××××××××××××××××××××

 

در دیرِ مُغان قصه فقط راز و نیازست 

ای دل تو ندانی که چه حالست و چه نازست

 

اسرارِ خرابات، نه داند دل بی درد

رندان چه بدانند در آنجا چه رازست 

 

ما می زده از آتشِ تر* هیچ نگشتیم 

سرمست ز آنیم که درِ میکده بازست 

 

برخیزم و گیرم به سحرگاه صبوحی*

کان وردِ سحر، جمله سراپا ز نیازست 

 

ای دل تو بنوش رطلِ گران* را ز دستی

کو با همه مستی، دل او وقف نمازست

 

حاشا نتوان کرد که آن باده ی سوری*

گهگاه ز نیازست، و زمانی ز گُدازست 

 

برگرد شباهنگ که تو را راه خطیرست* 

نِی* کارِ تو باشد نه که آن کارِ جمازست*

 

این راه که صد عقبه* ز صد چاه درآنست

خواهانِ دلی، خون جگر و نقدِ جوازست*

 

*آتشِ تر = شراب      *صبوحی = مئی صبحگاهی. کنایه از نماز صبح     * رطلِ گران = پیمانه بزرگ می ...کنایه از حکمت          * باده ی سوری = شراب قرمز 

*خطیر = دشوار       *نِی = نه       *جماز = شتر       

* عقبه = دشواری ها         * جواز = اجازه .کنایه از اجازه پروردگار 

 

××××××××××××××××××××××××××××××××××


الا ای پیر فرزانه ..

 

۴ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۲ آذر ۹۵ ، ۰۰:۲۰

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
   ( سلام بر دوستان عزیزم ..بخصوص دوستانی که مرتب جویای حال 
   بنده  بودند در زمان بیماری  من .از همه بی نهایت سپاسگزارم..
==============================================
هرگزم رنجی چنین در دلِ رنجور نبود
در خیالم پیش از این دیده‌ مخمور نبود
 
سوز عشقست ندانم یا که سودای دگر
مرهمی لیک،  برای دلِ رنجور نبود 
 
در دلم شمع رخ تو چنان سوزد که
هرگزم روزنِ دل را چنین نور نبود
 
این چه جامیست که فلک بر منِ مسکین نوشاند
که در آن‌ هیچ بجز عشق تو مستور* نبود 
 
سوختم از باده ی هجران که پیمانه آن
از صبوحی، که خُمش باده انگور نبود
 
مِهرِ تو در دلم آمد ولی آن هنگام
که دلم را هوسی خفته بجز گور نبود
 
عاشقان تو همه، واله و پاکبازند لیک
چون شباهنگ کسی مُضطر و مهجور نبود 
 
* مستور= پنهان
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

 
۶ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۰ آذر ۹۵ ، ۱۶:۳۰

############################
 
ساقیا همدمِ این روحِ پریشانم کیست
مرهمِ خارِ مُغیلان بر این جانم کیست
 
باده ی لعل بیار تا غمِ دل بر گیرم
آنکه برده دلِ خونین و ایمانم کیست
 
بر دلم زخمه ی این خار مُغیلان نشست
تا بگوید سببِ فرقت و هجرانم کیست
 
نو عروسِ من در این باغ گلی پنهانست 
حاجب* و آئینه دارِ، رخ جانانم کیست
 
در دلم جام شقایق به سوگست بگو
ضامنِ خون دل و طبیبِ درمانم کیست
 
جز صدای زغن و زاغ نیاید ز چمن
همدم ناله ی جانسوزِ هَزارانم* کیست
 
راهِ کعبه ببستند به رویم ز دغا
فاتحِ طُره ی آن زلف پریشانم کیست
 
گر شباهنگ به غلط یاوه سرا گردیده
شافعِ خامه*و تحریرزنِ* دیوانم کیست
 
* هَزاران = بلبلان .....* حاجب = پرده دار.....
* خامه = قلم ... * تحریرزن = کنایه از نویسنده
 
زلف بر باد مده ...از داریوش رفیعی

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ آذر ۹۵ ، ۱۶:۲۰

×××××××××××××××××××××××××××××××××××
 
کیست که ما را به سراپرده ی آن یار بَرَد 
یا دلِ خونین جگرم پیشکشِ دلدار بَرَد 
 
ساغری آرد و از پا به سرم بشکند
پس چو دیوانه به زنجیر و به زُنار بَرَد
 
چاوچاوان* به درِ میکده ها چون آیم
باده از خونِ دلم گیرد و بازار بَرَد 
 
بفنای خود همی سوزم، چو شمعِ نیم جان
گر ز ما خاکستری ماند، به نیزار بَرَد 
 
مُطربی کو که زند مارشِ عزای ما را
یا بیک پرده، غم از این دلِ بیمار بَرَد 
 
میگریزم ز خود و از همه رندان به قهر
کیست  ما را به غلامی و به تیمار بَرَد
 
توبه کردم بسی باز شکست توبه دلم
تا که پاکم بِبَرَد، یا که گنهکار بَرَد 
 
دانی ایدل کجا باده ی وصل مینوشی؟ 
که یکی رازِ نهان، به نزد دادار بَرَد
 
خوش بنوش و خوش بخوان و خوش زی*
تا صبا خاکِ تو را، به کوی آن یار بَرَد
 
 بر شباهنگ و این قدِ کمانی مبند دل
کو تو را ناله کنان به سوی دلدار بَرَد 
 
*چاوچاوان = با ناله و زاری       * خوش زی= خوش زندگی کن 


 
۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۵ آذر ۹۵ ، ۱۵:۰۰
×××××××××××××××××××××××××××××××××××

امشب چرا محبوبِ من یادی ز ما نمیکند
از دستِ این دردِ خُمار ما را رها نمیکند

پیوسته یادش در منست چه بی منست چه با منست
دانم که او در هیچ زمان با من دغا نمیکند

زلفش چو طُغرائی* شود چشمش فریبائی شود
اما ز چشم و زلفِ خویش، نذری ادا نمیکند

سروقامتِ ابرو کمان، با ماه و خورشید مهربان 
هیچکس در این کون و مکان چون او وفا نمیکند

بی حد شکستم توبه ها هرگز ندادم خون بها
باز هم چو سلطانِ وفا، با من جفا نمیکند

گُل شرمسار از روی تو دل در کمندِ موی تو 
ای جان فدای روی تو، این دل خطا نمیکند

ای هر دو عالم بهترین، باشی تو من را برترین
بی تو دوصد خُلدِ برین، دردم دوا نمیکند

گفتا دغل بازی بس است پشت هم اندازی بس است
اینست که هرگز نظمِ تو*، شوری بپا نمیکند

گفتم شباهنگت منم بنده ی اورنگت منم
سلطان چرا یک جرعه می، در جامِ ما نمیکند

* طُغرائی = پرپیچ و خم             * نظم تو =  شعر تو

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۳ آذر ۹۵ ، ۱۲:۲۵

                                                            

#############################


ساقیا همچو نسیم از کوی ما، بی ما مرو

کن تامل اندکی، بی باده ی صَهبا  مرو


نقدِ ناچیزِ مرا، از ما گرو بستان و

دیده برهم منه، بی این دلِ رسوا مرو


طُره ی زلفِ خمت زلفِ بنفشه شکند 

پا ازین گُلشن مکش، بی باده و مینا مرو


آتشی در من بپاست اما نه از آتشِ تر*

آتشِ طورست خدارا، نازنین تنها مرو


دل بِنِه یکدم کنارِ، این دلِ بی طاقتم

سرخوش و مستانه چون، غارتگرِ دنیا مرو


ساقیا یک دم بهانه کم تراش 

بادِ شُرطه* نیست کنون، حالا به دریاها مرو


گر گذر زین وادیِ غم ره به مقصد میبرد

همرهت آیم ولی، بی ناله ی شیدا مرو


توشه ای با خود ندارم تا کنم آغاز سفر

ای به دریا داده دل، همچو نسیم بی ما مرو 


با شباهنگ کن مدارا کز دلم آید پیام

تا نگردی همچو من رسوا و خون پالا* مرو


* آتشِ تر = شراب           * بادِ شُرطه = باد موافق

* خون پالا = آلوده به خون 


##############################


۵ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۱ آذر ۹۵ ، ۱۹:۱۵

              (((((   نغمه ی عشق   )))))

        +++++++++++++++++++++++++

 ناوناوان به چمن مست و دل افروز آمد 

چهره در پشت نقاب چون مَهِ پیروز آمد


خنده ی مهری که چون غنچه ی گُل میفرمود 

از ورای لعلِ نوشینش سمن سوز آمد 


باغبانا همه گلهای چمن زیور بند 

که گُلِ گُلشنِ گُل های دل افروز آمد 


بلبلی کو که تواند بزند نغمه ی عشق 

با گُلی که نه بهاران، بلکه هر روز آمد 


از شُکوهش صبا تابِ نفس از دست داد 

در رهش همچو نسیمی، فرح افروز آمد 


طالعِ بختِ من اینست که ز هجران سوزم

تا به کامِ دلِ من شرابِ جانسوز آمد 


همدمم شو دمی ساقیِ جان های نِزار 

که در این وادی حیرت، شبِ دلسوز آمد 


بزن ای زهره چنگی به نوایِ دلِ من 

که سحر رقص کنان ساقیِ غمسوز آمد 


مژدگانی بده ای دل شباهنگت را 

که به باع جلوه یار بس دل افروز آمد 

ناوناوان = خرامان

###############################

  

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ آذر ۹۵ ، ۰۱:۰۰