شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ
نویسندگان
پیوندها

۱۹ مطلب در تیر ۱۳۹۵ ثبت شده است

خیز و سماعی گیر، با زهرهء چنگین دست 

دستی به زلفِ یار، رقصنده شو چون مست

 

با بادهء آتش زا، غم را بزن آتش

بر سبزه کنار جوی بگذر ز نیست و هست 

 

شاید گذرِ عمر را، در آبِ روان بینی

حالا که قدِ شمشاد، با بادِ خزان بشکست

 

خیز دستِ دعا بر‌گیر هنگام سحرگاهان 

کان بنده نواز از مهر، بر بنده خود دل بست 

 

هشدار که اجل باشد همواره به پشت سر

فرمان چو رسد از او، یک لحظه نخواهی رست

 

اکنون بر این مسند بیش از این مشو غرّه

ترسم که رسد روزی، بیچاره شوی و پست 

 

بی توشه راه جانا بگذر ز شباهنگ چون 

در بیم و هراس رفتند، مردانِ چنگین دست 

        ÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷ 

۸ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۳۱ تیر ۹۵ ، ۱۹:۳۶

 ( خدا را ای بنی آدم بخشکان تخم شهوت را)*

######################$$$

دلا بنگر چرا گوری دگر بهرام نگیرد

مرا هم عمرِ بی حاصل به جز آلام نگیرد


چرا پس چرخ نیلوفر نمی خندد چو سوسن

چرا پس این دل بیمار ز زهره کام نگیرد


شکستم با دلی پر غم چو سازِ کهنه یِ عشقم 

بزن مطرب که سازِ من دگر آرام نگیرد


از آن یک دم نمی گردد به کامم گُنبدِ دوّآر

که دیگر زهره با چنگش ز گردون کام نگیرد


خدا را ای بنی آدم بخشکان تخمِ شهوت را 

که تا این نطفه میتازد جهان آرام نگیرد


نگر بر شش عروسانی که چون گلها همی رقصند

که ناهید در قِرانش نیز یدِ بهرام نگیرد


نمیدانم که پرگارش چه بازی ها نمود با ما 

که جز ساقی دلم دیگر ز کس پیغام  نگیرد


خطا کردم خطا گفتم خطا اندیشه ار دارم 

ولی دانم بجز زلفش مرا هر دام نگیرد


به این غمخانه تا گشتم چو دل بازیچه در غربت

شباهنگ هم به جز دلبر  ز هر کس جام نگیرد 

=====================


بهرام پادشاه ساسانی بود که به شکار گورخر 

علاقه زیادی داشت..

*ششدرفنا بمعنی این دنیا کره زمین 

شش عروسان یعنی شش سیاره هائی که با زمین به دور خورشید می چرند..

*  قران.  یعنی نزدیکی دو سیاره بهم و در یک خط قرار گرفتن 

دو نوع قران داریم.یکی قران سعد یکی  نحس. قران زهره و بهرام

قران نحس میباشد .که البته قُدما به این اعتقاد داشتند. 

۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ تیر ۹۵ ، ۱۵:۵۵
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
گفت ارمغان چه داری تا برکشم حجابم 
گفتم مگر ندانی جز جان به کف نیابم 
 
گفت بر سرِ زلف ما هرگز گُلی نبستی 
گفتم که بوی زلفت با هیچ گُلی نتابم 
 
گفت در رهم نشستی عمری بگو چه کردی
گفتم که عاشق هستم چون دل مکن کبابم
 
گفت مر سحر ندیدی تاری ز زلف ما را 
گفتم که چون غافلان سرگشته ی سرابم
 
گفت با دلم نبودی هرگز چرا بی ریا
گفتم که تا قیامت در برزخ و عذابم
 
گفت عاشقان به هر چیز بینند نشان ما را 
گفتم منم دیده ام لیکن بده جوابم 
 
گفت کرده ای فراموش عهد و، وفا نکردی 
گفتم که خود نوشتی این خط در کتابم 
 
گفت در دلت ببینی حتما نشان ما را 
با چشمِ سر چو بینی عالم بُوَد حجابم 
 
گفتم دلِ شباهنگ با میِ عشق  جلا ده
گفتا که اشک چشمت شوید ز رُخ نقابم 
××××××××××××××××××××××××

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۵ ، ۱۴:۳۵

-

 نوای جغد

  شراب اندر نماز آنست که چون اندر لقا هستی          

             شوندت قدسیان ساقی چو بینند بی ریا هستی

   وفا و عهد خود مشکن مریزان آبروی خلق                

            مکن نا مردمی زین دست اگر مرد خدا هستی

  نگر کو گنج قارونان، کجا رفتند سلحشوران               

            که تو تا واپسین دَم ها به دنبال ربا هستی

  کنون ما را دهد هُشدار نوای جغد بی وقفه                

          که گوید تو فقط خاکی در این ماتمسرا هستی

  بجوشید خون نوشیروان ز هر دندانه قصرش                

          چو بشنیدی ز کسری که کنون تو خاک ما هستی

  غرور و کبر و نخوت را بریز در آتش نمرود               

          که در محشر نمپرسند که سلطان یا گدا هستی

  مزن دم از وفا اینجا، که خود کوهِ جفا بودی              

          که گر جان در رهش دادی بگویند باوفا هستی

  ره دلبر چو میدانی خطا باشد خطا رفتن                       

          که هرچه او ترا خواند تو باز فکر جفا هستی

   غبارِ ره* بشوی با اشک ز روی پر غبارِ دل                

          چو میدانی سیه روی و ز غفلت پر خطا هستی

  شباهنگا چه خواهی تو، ازین دنیای پوشالی 

        برو در فکر حکمی باش که در محشر بپا هستی 

      *غبارِ ره = بارگناهان...

        ########################

 

 

۹ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۴ تیر ۹۵ ، ۱۸:۴۶

================================ 
ما درسِ وفا از دلِ دیوانه گرفتیم 
هر شام و سحر باز رهِ میخانه گرفتیم 
 
عاشق چو شدیم بر گلِ روی نگاری 
هر جور  کشیدیم، چَمِ*جانانه گرفتیم 
 
بیرون نشود از سرِ ما هوای زلفش 
کان را ز لبِ ساقی و پیمانه گرفتیم 
 
ای شمعِ چگل در شبِ تارم بیافروز 
امشب من و دل همتِ پروانه گرفتیم 
 
از دست ننهم ساغرِ مینا را دگر بار 
چون دادِ غمت از دلِ دیوانه گرفتیم 
 
تا زلفِ چلیپائی تو راهِ صبا بست
با مرغِ خیال پر زده و شانه گرفتیم 
 
آنگه که نشد دیدنِ روی تو مُیسَر
با می زده گان باز رهِ میخانه گرفتیم 
 
در مسلخِ عشق خیمه چو میزد شباهنگ 
پیمانه به دست نالهء مستانه گرفتیم 
===========================
چم *= راه و روش 
۹ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۱ تیر ۹۵ ، ۱۸:۳۵

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
خیز و از میکدهء عشق نشانی بمن آر
 
یا که از لعلِ نگار جامِ نهانی بمن آر
 
قطره اشک مرا تحفه ای ناچیز  ببر  
 
وز درِ سدره* کشانش، اَمانی بمن آر
 
 من کنون سدره کشِ کوی مغآنم دلا 
 
تو به صد خرقه اگر سدره توانی بمن آر
 
مذهب خود نفروشم به دیر و به کُنشت 
 
از خمِ زلف نگار، سِرّ معانی بمن آر
 
ساقیا دین به رهِ باده به تاراج دهم
 
جامی از معرفت و رطلِ مُغانی بمن آر 
 
تا به کی در طلبش گوی به چوگان باشم
 
خیز و از همت خود شرح و بیانی بمن آر
 
مدعی کو نکند فهم، چو مستم بیند 
 
بر درِ میکده رو، بانگِ اذانی بمن آر
 
خاطر اندر قبض* فتاد، از غمِ هجران نگار
 
از پسِ پرده برون آی و نشانی بمن آر
 
من در این وادی حیرت بسوزم ز جهل
 
به کَفَم تیرِ دعائیست، کمانی بمن آر
==========================
سدره* =پیراهن سفید است که زرتشتیان به تن کسانی که در جستجوی راه خدا هستند می کنند...و درختی در بهشت 
.     قبض*= حالتی است که رهروان طریقت در حیرت فرو می روند..
 
 
 
 
 
 
۶ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۰ تیر ۹۵ ، ۰۱:۰۳
در نماز آید چو غوغا در سرم 
جاودان ماند رخت در نظرم 
 
هر سحر از گوشه های خلوتم 
در سفر آید دل افسونگرم 
 
بی تو این محمل چه حزن آلوده است 
مر مرا گر جان ستانی خوشترم
 
عاشم بر تو و دردم بی دواست 
جز به روی تو به هیچ کس ننگرم 
 
نه دوا خواهم نه درمان نه علاج 
ای ز دنیا و ز عقبی برترم 
 
وصل اگر جویم دگر مجنون نئ ام 
در غم هجر تو من مجنون ترم 
 
ای وفادار گر چه بودم بی وفا 
مهر و لطفت هچو تاجیست بر سرم 
 
کرده با خود شرط شباهنگت کنون 
جز ز زلف تو ز هر چیز بگذرم 
×××××××××××××××××××××××÷×
===========================
۵ نظر موافقین ۴ مخالفین ۱ ۱۹ تیر ۹۵ ، ۰۳:۲۴
 ÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
جفا کردم بسی باز او وفا کرد 
مرا آخر به عشقش مبتلا کرد 
 
چو دانست عاشق و مجنونم اکنون 
به درد و سوز هجران مبتلا کرد 
 
به دل گفتم که راز خود بپوشان 
ولی اشک راز دل را بر ملا کرد 
 
به اشک گفتم که نامحرم چرایی 
بگفتا کس ندیدم کو وفا کرد 
 
مگر نادیده ای،ای بلبل زار 
که گل رقص جفا را با صبا کرد 
 
بسوزم من از آن عهدی که داری
نه از دردی که غم را بی دوا کرد 
 
بگفتم من سخن از دوست گویم 
که حق بندگیم خوش ادا کرد 
 
نبودم گرچه من چون بنده ای نیک 
ولیکن هرچه دارم او عطا کرد 
 
دل اندر تار زلفی بسته ام من 
کزین دنیا دل و جانم رها کرد 
 
ازین ترسم چو در خاکم سپارند 
مرا گوید شباهنگ باز جفا کرد 
=====================
۸ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۱۶ تیر ۹۵ ، ۲۳:۳۲

(سلام دوستان عزیز..این پست را فقط بخاطر غریبه ها چون )

 گذاشته ام که بطور اتفاق در چند وب اشعار خودم را ...

 دیدم که کپی برادری شده و حتی توضیحی در مورد آن

 داده نشده..بهمین خاطر به اطلاع  آن دسته از بازدید

 کنندگان که اشعار بنده را کپی میکنند میرسانم که اگر

 تکرار شود ..تعقیب قانونی دارد..لطفا توجه کنید..متشکرم.

۱۴ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰ ۱۴ تیر ۹۵ ، ۰۸:۲۲

===========================================
امزوز داشتم دفاترم را نگاه میکردم به این غزل که اولین غزلم بود برخوردم
 گفتم برای شما هم پست کنم..سالها پیش بود که این غزل را گفته بودم.
اگر تو دلبرم باشی رحیقِ*ساغرم باشی
بخدمت من کمر بندم که تو تاج سرم باشی
 
سرکویت مکان گیریم به عشق تو جهان گیرم
به حبلت* آسمان گیرم اگر تو اخترم باشی
 
بدان محمل چو ره یابم ز غم آسودگی یابم
در آن طُره پناه گیرم اگر تو در برم باشی
 
مرا دیوانه میخوانند ز عشق بیگانه میخوانند
خوشست دیوانگی دل را اگر تو دلبرم باشی
 
چنان مشتاقِ دیدارم که سردرگم و بیمارم
نمی جویم طبیبی را اگر تو یاورم باشی
 
به شب نالان و گریانم به روز مرغی پریشانم
نی ام نیستم کم از کیستم اگر تو سرورم باشی
 
بده جانا شرابی را شرابِ آسمانی را
چو از مستی خراب افتم مرا تو راهبرم باشی
 
سحر زانرو بخاک افتم پریش و سینه چاک افتم
سبو بر دوش وضو گیرم که تو در خاطرم باشی
 
فروختم من همه دنیا بغیر از باده و مینا
درِ میخانه را بگشا که راهِ طاهرم باشی
 
اگر گنگم اگر لالم وگر پیوسته مینالم
زبان زان رو بر بندم که روزی داورم باشی
 
دل و جانِ شباهنگ را مده دردِ خُمار دیگر
ز تو خواهم مرا معبود چو گل تاج سرم باشی
=======================
رحیق*= شراب ..  حبل*= طناب..

صدای اذان میاد..خواننده هایده.
۷ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۳ تیر ۹۵ ، ۱۹:۵۲