شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ
نویسندگان
پیوندها

۹ مطلب در شهریور ۱۳۹۴ ثبت شده است

            دیدی ای دل که چه ارزان بفروختند ما را

            برسرِ نار سپند وار  بسوختند ما را

            بابتِ عهد و وفائی که تو داری برجا

           زیرِ هر پتک و به سندان بکوفتند ما را

         گفتم ای یار تو که سودی نبری زین سودا

         آنچه  بدتر به جهان بوده بگفتد ما را

          ای خوشا شیر دلانی که به عزت مردند

          وای ما چون که وقیحانه  بکشتند ما را

           یارب این خط ببند وحکم دگر صادر کن

           که به خونِ دل ما پاک بشستند  ما را

           داده ام خاک و غبارم به صبا از حسرت 

           در پیِ ما بشدند  لیک نیافتند  ما را

          ================


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ شهریور ۹۴ ، ۲۲:۴۸
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ شهریور ۹۴ ، ۲۰:۱۱


         (( گفتی بسوز پروانه وار در آتشِ شیرین تبار ))


                    گفتی برو بی ادعا دل را به آتیشش بزن

                   از عشق ِ منهم شعله ای بر جانِ درویشش بزن

    

                 گفتی برو پاکیزه شو از نفسِ اماره نسب

                  وانگه  بگیر این اژدها  صدباره آتیشش بزن

    

                گفتی بسوز پروانه وار در آتشِ شیرین تبار

                بر هر که غیرِ ما بُوَد با تیشه بر ریشش بزن

     

               گفتی ستاره شو شبی اما بسوز همچون شرر

               با چنگِ زهره چون شهاب بر فرقِ مریخش بزن

    

               گفتی نمایانت کنم زین پرده اسراری دگر

               آنکس که بندد راهِ ما پیوسته با تیغش  بزن

    

              گفتی برو میخانه ها در هم شکن پیمانه ها

              هم ساقی وهم میگسار با جمعِ اِبریقش بزن

    

               گفتی اگر راهی شدی در عهد خود باقی شدی

               با زاهدان کمتر نشین دستارِ پُرچینش   بزن

    

                گفتی که در دیرِ مُغان یا کعبه ی دلدادگان

                هر بت که بر جایِ تو بود بر مذهب وکیشش بزن

    

                هر چه تو گفتی آن کنم تا این جهان حیران کنم

               جز این شباهنگ گر کند بر جانِ دلریشش بزن






۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ شهریور ۹۴ ، ۰۴:۴۷

 گویند که عمر چو آبِ جوئی گذرانست

           وز بادِ خزان دیدهء بلبل نگرانست

می نوش و مخور غصهء عمرِ گذران

           هرگز نپرسند که پیرست که جوانست

       ================

در وادیِ خاموشان بنشین چو درویشان

            وز دیده بریز شبنم بر خاکِ رخِ ایشان

بنگر که چه میگوید کاسِ سرِ نوشروان

            ای کاش که ما بودیم همتاسهء دلریشان

         ================

 گویند که می ز دستِ دلدار بنوش

             با زلفِ خَم و دو چشمِ بیمار بنوش

 از من شنوی تو بادهء بیغش را

             از کُنجِ لبِ لعلِ گهربار  بنوش

        ==============

 یا رّب به عدم مرا چه محنت بودی

             کز عشق مرا غمِ جهان افزودی

هرگز نشود به گیتی آگه کسی

            کز خلقتِ او تو را چه حکمت بودی

       =================

 ای عمرِ گران که چون حباب بر آبی

            ما در سفریم چرا دگر  بشتابی

 با یارِ جفا پیشه بگو  کاین  دلِ ما

            پر  زد  ز قفس مکن دگر بیتابی

         ==============

  شکن آئینهء  صورت نما  را

           بده صیقل همی خشتِ وفا را

 بیا از یک پیاله باده  نوشیم

           که تا بر هم زنیم رسمِ جفا را

          ==============

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ شهریور ۹۴ ، ۰۵:۲۶

   

                  چو آتش میزنی بر جان مگر پروانه میخواهی

                   چو در بند میکشی رندان مگر دیوانه میخواهی

         

                  دو زلفِ عنبرِ خامت که طغرائی نشست در دل

                  از این خطی که بُگزیدی مگر افسانه میخواهی

  

                 دل اندر گوشه ی محراب به اشک چشم صفا دادم

                 ندانستم که چون ساقی دلی ویرانه می خواهی

   

                 منِ آغشته را ساقی از این جرعه معافم دار

                 چو خود رطلِ گرانت هست چرا پیمانه میخواهی


               به مستی ناله سر دادم که ساقی در خرابات گفت 

               هزاران مستِ دلسوخته در این میخانه می خواهی

     

               گذشتم من از این دنیا ندارم هیچ بسر سودا

               گُزین کردی اگر ما را  مگو  بیعانه میخواهی

     

               چو سوزاندی من و دل را زسوزِ آتش هجران

                مگر غیر از من و این دل دگر پروانه میخواهی

       

                 شکنجِ زلفِ مُشکینت سحر چون در رکاب آید

                  به کوی دل پریشان بَر،  اگر دُردانه میخواهی

     

                 شنیدم با دلم میگفت صبا از راهِ غمّازی

                  شباهگ را بپرس امشب چه از جانانه میخواهی

    

                 چو بازگفتم بگفت چوُنست هوای این خیالِ خام

                  که از رطلِ گرانِ ما، تو هم  پیمانه  میخواهی

         ====================

          

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ شهریور ۹۴ ، ۰۰:۰۳

      (( رقصِ مرگ  ))

      شبی ساقی غمِ ما را دوا کرد 

                  به یک ساغر دلم را با وفا کرد

 

     به هر جرعه حدیثی تازه آموخت

               به درد و سوز هجران مبتلا کرد 

 

    سحر در خلوتی گل را بدیدم

            که رقصِ مرگِ ما را با صبا کرد

  

  بگیر ساقی ز اشکم صد صُراحی

         که تر دامن* دلم با ما جفا کرد

  

  مکن عیبم ز شُربِ آبِ غم سوز*

       که اِکسیرِ خُمش دردم  دوا کرد

  

   ز داغِ لاله تا گشتم   شقایق

        شباویز*  صبحِ  امیدم  عزا  کرد

  

   مرا آزاد نما زین جسمِ خاکی

         که غمخوارِ دلم خویش را فدا کرد

 

   زدند آتش به فرقت ای شباهنگ

          بگفتند همچو شمع خود را فنا کرد

        *****************

       *تر دامن = گناه کار...     *  آبِ غمسوز = کنایه از شراب.

        * شباویز = مرغی که شب خود را با پا از شاخه درخت آویزان 

        میکند و هو هو میزند 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ شهریور ۹۴ ، ۲۲:۳۷


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ 

           جای پای روزگار در چهره میبینم کنون

           نقشی از روی نگار بُرده دل و دینم کنون

  

            همنوا گشته دلم با عندلیبان در سحر

            چون هزاردستان شده شیدائی آئینم کنون

  

             همرهان رفتند و من در غربتی سنگین چو کوه

             نیمه جان در انتظارِ روزِ  تدفینم  کنون

 

            همچو برگِ آخرین رقصان و لرزان بر درخت

             پیشِ چشمم میگریزد نقشِ دیرینم کنون

 

            ره نیافتم عاقبت اندر طریقِ زندگی

            کوره راههائی که رفتم کرده مسکینم کنون

  

             سوی دیر و منبر و مسجد گشودم راه ولی

             رفت ز دستم مذهب و آرامشِ دینم کنون

  

              ای دریغا که ندیدم مرشدی را بیغرض

              تا بگویم هُدهُدی پاکباخته میبینم کنون

 

           زمزمه میکرد شباهنگ در سحر با دلبرش

           کو دهم پیشکش تو را دل با تبرزینم کنون

          ==================

           

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ شهریور ۹۴ ، ۱۵:۰۸

      قاصدک غمهاتو وردار و برو

               قاصدک دردهاتو وردار و برو

      قاصدک این همه رنجها واسه چیست

               باعثِ خون خوردنِ دل آخه کیست

      قاصدک از دلِ خونین چی میخوای

               از من و این نامِ ننگین چی میخوای

     قاصدک هر چه کشم از دستِ توست

               خواری و درد و غم و رنجم ز توست

     قاصدک غمهاتو وردار و برو 

               قاصدک دردهاتو وردار و برو

    قاصدک روزم شده چون شامِ تار

               قصهء شامِ شبِ یلدا بیار

    قاصدک باز امشبم چون هر شبه

               غصهء درد و غمم زیرِ لبه

    قاصدک هر چی که دادی پس بگیر

              یا ز تَفِ سینه ام آتش بگیر

   قاصدک غمهاتو وردار و برو

              قاصدک دردهاتو وردار و برو

         =============== 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ شهریور ۹۴ ، ۰۰:۴۵


@@@@@@@@@@@@@@@@@

          مرا عاشق شدن ،کار در جهانست

          که بی عشق تار و پودم نا توانست

  

            دلم در کوچه های خلوتِ عشق

           چو مجنون در پی لیلی دوانست

 

           به جامی تا شدم مست در سحر گاه

           بجای اشک ز دیده خون روانست

 

           من این پیمانه ی خون تحفه بردم

           که عکس رخِ  یار در آن عیانست

 

           ز  مَستان این شنیدم در خرابات

           نه هر کس لایقِ رطلِ گرانست

 

           گُلی را کو به خونِ دل خریدم

           نه بلبل دید نه مُلکِ باغبانست

           بیا ساقی به جامی سرخوشم کن

           که بنیادِ  حیاتم  را از آنست

 

         چو گردد جانِ من سیراب از عشق

         نه درویشست که سلطانِ جهانست

 

        شباهنگ شیفته ی آن رویِ ماهست

        که روز در پرده، شب آرامِ جانست

         ===============

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۵ شهریور ۹۴ ، ۱۶:۱۰