شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ
نویسندگان
پیوندها

۳۳ مطلب در دی ۱۳۹۴ ثبت شده است

(در این پست چند رباعی و دو بیتی تقدیم

چو دردم ندانی طبیبی مکن

برای خدا ناحبیبی مکن

به اشکِ رخم گرچه پابند نئی

گذشتم ز این نا رفیقی مکن

===============

به یک غفلت دوصد خفت خریدم

پس آنگه بادهء ذلت چشیدم

بقدری حیله و مکر از تو دیدم

که در هیچ روبَهِ زاهد ندیدم

==============

غمِ دنیا مخور ای دل که فانیست

تمامِ  لطفِ  آن  اندر  جوانیست

اگر  خواهی  حیاتِ  جاودان  را

یکی از راز و رمزش مهربانیست

==============

گَرَت با منی نا طریقی مکن

رفیقی اگر نا رفیقی  مکن

چو دائم روی راه رنگ و ریا

دگر بیش از این دلفریبی مکن

================

راهِ دل ِ ما چه اُفت و خیزی دارد

زین ره نه دگر راهِ گریزی دارد

آتش زده بر هر آنچه من می بینم

در چشمِ خودش نقشِ عزیزی دارد

================

آنگه که شدم مست و خراب از می ناب

دیدم  چو حباب  فتاده ام  بر رُخِ آب

از بحرِ وجود چو موجِ غیرت برخاست

بُرد سوی عدم من و می و دیرِ خراب

====================

ندانم سوزِ این دل با که گویم

کدام درد را چگونه وز چه گویم

چو هیچ دستی نگیرد دست این دل

بجز  با خالقِ خویش  با که  گویم

=================

بگفت درویش پیِ کارِ خودت گیر

که بیهوده شدی در  راهِ  من پیر

از آن  روبَه  رود  دنبالِ  شیری

که از پس ماندهء قوتش شود سیر

====================

با من منِشین که روسیاه خواهی شد

سرگشته و درمانده براه خواهی شد

با حُسن و کمال و معرفت گر باشی

چون یوسفِ افتاده به چاه خواهی شد

='================

دلم با دردِ هجران خو پذیر شد

به تاری بر سرِ زلفت اسیر  شد

به پایم گر غُل و زنجیر گذاشتی

به  لبخندِ تو  دردم  دلپذیر  شد

===============

  (شیرین ادا نازنین )

۱۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۴ ، ۲۲:۰۲
گفتم دلا چگونه کردی تو می پرستم
گفتا مگر ندانی مست از می اَلَستم
 
گفتم چگونه دیدی میخانه ی الستت
گفتا ز هجر دلبر در خاک و خون نشستم
 
گفتم نگارِ یک دل باده ی  بیغشم  کو
گفتا  مجو تو این را من در غمش شکستم
 
گفتم که شکوه دارم از بختِ خود به دنیا 
گفتا که شکوه کم کن بنگر مستِ مستم
 
گفتم براهِ خود رو دست از سرم تو بردار
گفتا به راهِ عشقت رفتم و می پرستم
 
گفتم ز زلفِ یارت کی باشدت نصیبی
گفتا من از کمندش پروانه سا نجستم
 
گفتم که هجرِ او زد آتش به جانِ مسکین
گفتا مگر ندانی در کامِ  آتش  هستم
 
گفتم نه بر شباهنگ خنده زدن صوابست
گفتا بگیر اکنون پیمانه را ز دستم
===================
رندان مست با صدای استاد شجریان

گ
۸ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۴ ، ۱۲:۰۰

زیبا صنمی خفته در آن سوی چمن ها

کرده به تنش پیرهن از برگِ سمن ها

 

گفتم چه شود یارِ مَنَش کرد خداوند

باشد  برهد این دلِ خون گشته ز غم ها

 

نقاش ازل تا که چنین چهره بیاراست

دیدم که قلم گشته از این نقش قلم ها

 

لب لعلِ بدخشان و چَهَش چاه زنخدان

صد تیرِ پُر از ناز به میدانِ کمان ها

 

در حسرتِ یک حلقه غمین گشته دل من

زان خرمنِ گیسو که شده طوقِ چمن ها

 

گل در پیِ آن چهره ی موزون دلارام

خم گشته و پرپر شده در زیرِ قدم ها

 

آن زلفِ پریشان که صبا در پی آنست

از سر ببرد عقل من و لب ز سخن ها

 

آشفته تر از زلفِ پریشان دلِ خونم

در غربت خود مانده به این کنجِ قفس ها

 

از لعلِ لبش ای دل محزون تو چه خواهی

در چاهِ  زنخدان  تو به بینی چه ستم ها

 

ما خوب بدانیم که دلبر نه بخواهد

از زلف خمش راز بگویند  زَغن  ها

 

تا دید شباهنگ به دلش نقش خدایی

دیگر ندهد این دلِ خود را  خُتن  ها

=============='''


می با لب پیمانه دارم..دلکش

۱۸ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۴ ، ۰۳:۰۱

در هوایت  این دلم  از غم  فنا شد  ای حبیب

محشری  در سینه ام از غم  بپا شد ای حبیب

یاد تو  هر لحظه ای در  خون به غلتاند   دلم

جز تو از هر کس بُوَد اینجا، جدا شد ای حبیب

زلف افشان میکنی دل را پریشان همچو من 

تا که  زلفت  همدمش بادِ  صبا شد  ای حبیب

آهِ سینه سوزِ من صد عالمی آتش زده

عالمی دیگر بده کاین عمر فنا شد ای حبیب

در همه دنیا نگنجد آن دلی کو  عاشقست

تا که بنیادِ جهان از آن بنا  شد ای حبیب

خالقی نیکو  کجا و  بنده ای  نادان  چو من

ای عجب لطفت به من هر دم عطا شد ای حبیب

تا شباهنگ را کشیدی در کمندِ زلف خود

این دلش  از حسرتِ دنیا رها شد ای حبیب

===================

۱۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ دی ۹۴ ، ۱۱:۳۲
 
                           
    شبی هم ناله گشتم با شباهنگ
شنیدم زهره هم سر داده آهنگ 
 
شبی که  ناله های  مرغِ بیدار
حکایت  مینمودی  از دل  تنگ
 
شبی دیگر  فتادم در  خرابات
خراباتی  که ناله  میزدی  سنگ
 
شبی کو خون به دل شد مست وهشیار
دل اندر سینه هاشان میزند چنگ
 
شبی دیگر میان  مسجد و  دیر
خلایق را  بدیدم  رنگ و وارنگ
 
بدیدم  پیرِ  دیر و  شیخِ  مسجد
به زُنّار و  به دستارهای  نیرنگ
 
خدای مسجد و دیر گرچه یک است
ولی مفتی و عابد  مانده در جنگ
 
خدا یا آن چنان و  این چنین است
حنای این دو زاهد  گشته بیرنگ
 
خلایق مات  مانده در ره خود
پیِ قرآن روند یا  نقشِ ارژنگ
 
بسی ناشکر و بی دین گشته آدم
که خورده بر جبینش داغِ هر ننگ
 
چو گشتم نا امید از دیر و مسجد
به ویرانه  نشستم با  شباهنگ
==================

(آهنگ مرغ شباهنگ با صدای خوانساری )

۸ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۷ دی ۹۴ ، ۰۲:۵۲

   ( دل سنگت کجا درد مرا میداند...دلکش )

                          در پی هر کاروان  تنها  روم از  دست دل     

همچو مجنون در پی لیلا روم از دست دل

هر که را دیدم ز دل آشفته حالست و پریش

دل کنم ویران که تا  تنها  روم  از  دست  دل

گو  مغنی ناله سر کن تا دلم  گردد  خجل

ورنه در وادیِ غم شیدا روم از دست دل

هان  مرا ده  بندِ زُناری میان  بندم  بدان

دست در سینه پی ترسا روم از دست دل

آتشی  در خرمنم  زن  تا به یک  توفانِ  غم

خیزم و در  دشتِ  نا پیدا  روم  از دست دل

بر سرِ کوی مغان افتاده در ره مستِ مست

امشبم  رخصت  بده  فردا  روم از دست  دل

میکنم  دوری ز مسجد  گو  کجا  زهد و  ریا

کیمیا ، گشته که من آنجا  روم از دست  دل

یا رب این دردِ مرا اینجا  اگر  درمان  نبود

زورقی ده  تا که  بر دریا  روم از دست  دل

دل کنون بر حلقه ای از زلفِ دلبر خیمه زد

با شباهنگ باید از اینجا روم از دست دل

==================

۱۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۱ ۲۶ دی ۹۴ ، ۰۸:۴۶

      (( نمی دانم اگر سعدی می توانست برگرده باز هم می گفت))

       ((بنی آدم اعضای یک دیگرند.....))

۱۴ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ دی ۹۴ ، ۲۰:۴۲

باز امشب در غمی دیگر شدم

زین قفس در  عالمی برتر شدم

               عاشقان بر روی نار و، دلبران بر روی ناز

ساقیان باده گزار و، مطربان بنده ی ساز

دلبران چشمه ی عشق و میگساران همه مست

لولیان سرمه به چشم و  عاشقان در سوز و ساز 

قدسیان در تب و تابی، خاکیان در عشق خود

رهروان گم گشته در ره،  عارفان تشنه ی راز

سبزه پوشان* در غم و، باده فروشان در ستم

شهسواران در غم خود  گلعذاران در فراز

دلپریشان در قفس و دل غریبان در نیاز

لاله رویان در غمِ گل،  قصه گویان در گداز

می پرستان می به ساغر، زاهدان در  کنج دیر

بیقراران در نیاز و سوته جانان در نماز

شب خُماران باده در کف، روزه  داران در گداز

مهربانان  دلنواز و  دلنوازان  چاره  ساز

خسته جانان خسته از جان، می پرستان بیقرار

میگساران مست و سرخوش، زاهدان مستِ تغاز*

لاله زاران خونِ عاشق، سبزه زاران پر ز گل

سربداران پنجه در خون، جاودانان در  فراز

شد شباهنگ بیخود از خود تا سحرگاهان ز می

عشق یاری در دلش اما چو مرغی بی نیاز

*سبزه پوشان (فرشتگان )

*تغاز ( جنگ و پیکار )

=====================

آواز مرحوم خوانساری

 

 

۹ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ دی ۹۴ ، ۰۶:۱۸

          (( ببینید و لذت ببرید  ))



۶ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۳ دی ۹۴ ، ۲۱:۰۸

@@@@@@@@@@@@@@@@@@

خوشا روزی که دیوانه مرا دیوانه پندارد

خوشا شمعی که در شعله مرا پروانه پندارد

 

سخن ها بیشمار آمد ز تلخی و ز شیرینی

دلا صاحبدلان را گو  همه افسانه پندارد

 

هر آنچه  گفتم و گویم چو مستانِ  غلط انداز

سزد ساقی به لطفِ مرا  دیوانه  پندارد

 

ز دوستی و فداکاری ز رسمِ عشق و دلداری

چنان گفتم که  هر عاقل  مرا فرزانه  پندارد

 

در این غمخانه ی ویران  چنان کوخی بنا  کردم 

که حتی  بوفِ  کور آن را کم از ویرانه پندارد

 

عجب دارم چرا این دل  نشد عبرت بگیرد او 

که هر لبخندِ مردم را به خود مردانه پندارد

 

گذرگاهِ عجیبی است و هر لحظه زند نقشی

هر آنکو مست و غافل شد جهان مستانه پندارد

 

به  چشمِ  سر چو  اندازی  نظر بر ظاهرِ  دنیا

گدا  غمخانه اش خواند  و شه شاهانه  پندارد

 

خدا یا میزند  هر کس به ظّنِ خود چرا سازی

مگر  سوته دلی  صادق که حق جانانه پندارد

 

بر این  دنیای بازیچه  که هشیاری نبسته دل

ز سر مستان شباهنگ هم جهان میخانه پندارد

 

خجل از  خالقم زیرا  کتابم  دستِ چپ دارم

کنون حق باشد آن  یکتا  مرا بیگانه  پندارد

====================

 

۱۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۲ دی ۹۴ ، ۱۰:۳۳