شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ

شعر های عاشقانه و عارفانه

شباهنگ
نویسندگان
پیوندها

۱۴ مطلب در فروردين ۱۳۹۴ ثبت شده است

ششدر فنای غم

شکر اندر شکر گردد دل از لعل شکر چینت                     

      بود سیمینتر از سیمین رخ زیبای  سیمینت

نخواهم جز تو هیچ یاری در این ششدر فنای غم  *             

        که ما را زین جهان کافیست غم لعل شکر چینت

لب خویش را بخشکانم بسوزانم جگر از غم             

        چو دانم میشود درمان ز شهد لعل  شیرینت  

اگر آن لعل نوشین را کنی خندان فقط یکدم                    

         شود دل تا ابد سیراب ز رمز لعل  نوشینت

چو آدم بود قرین تو نمیدانست که هجران چیست              

          مگر آن روز که رانده شد ز فردوس و ز پروینت

از آن فتنه که بر پا کرد ز روی سرکشی آدم                     

            هم از گنج حضور محروم هم از آداب و آئینت

بدین امید شباهنگ زد به دریای غمت دل را                   

             که در نوروز شود ماهی بگردد دور هفت سینت


         * ششدر فنای غم = کنایه از این دنیای فانی 

              ************************

شمع نهان
۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۰ فروردين ۹۴ ، ۱۹:۲۱
شمع نهان

صاحبدلان صاحبدلان آیید به کوی بیدلان                       

           آنجا که دور از حاسدان پیمانه گیریم در نهان

سوته دلان سوته دلان همراه شوید با عاشقان                

           بَل آید تیر دعا تیری شما را در  کمان

پروانگان پروانگان دیدم من آن شمع نهان                     

           گر طالب سوختن شدید با من بسوزید بی امان

دیوانگان دیوانگان باز گشته مجنون در جهان                   

            تا گیرد از لیلی خبر از کاروان  و ساربان

ای زاهدان ای زاهدان از عشق چه دارید در گمان          

            کانکَس ز عشق نارد خبر از یار ندارد هیچ نشان

دردا که درویش هم نشد آگه ز اسرار مغان                    

             تا نام او هم ثبت شود در خیل نام  عاشقان

            ******************************

  

 

 

 

 

حرم غیر زمینی
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ فروردين ۹۴ ، ۰۱:۱۰
صبح اََلَست.

در صبح َالَست ز عشق شهدم دادی                   فرمان به پایبندی عهدم دادی

وانگه ز کرم میان باغ هشت در                       بی مِنّت مرا چه نیکو مَهدم دادی

                         ======================               

مکن کاری که درمانش ندانی                     مرو راهی که پایانش ندانی

قدم در راه عشق بیهوده مگذار               چو سوز و درد هجرانش ندانی

                        =====================            

تیری که پرید باز نگردد به کمان                 حرفی که زدی پریده گشته ز دهان

هر چند که هزار کلام دیگر گویی                 گفتار نخست برون نگردد ز گمان

                    ===================%====               

شمع باش ولی نه قاتل پروانه                 می نوش ولی نه از خم بیگانه

بر خال لب دلبر خود بوسه زن                 تا هر دو جهان شود ترا میخانه

                    =========================      

بر صورت کس یکشبه مفتون مشو               از هجر رخش لحظه ای دلخون مشو

چون میل وصال داری تامل فرما                    تا سیرت او ندیدی مجنون مشو

                           =====================                  

آن لُعبَتکی که سیرتش بد دهنیست                چون خار مُغیلان به میان  چمنیست

زنهار که اگر چنین نصیبت گردید                   تَرکَش بنما اگر که چون یاسمنیست

                       ======================                 

از بهر زنان آخرت خویش مده                    از روی کَرم ز ارزشش بیش مده

چون خواسته او به بینهایت باشد                 با کِرشمه ای به دست او ریش مده

                          =====================                

ساقی به کدام میکده است جام صداقت         مطرب به کدام تار زنی ساز رفاقت

گفتا که صداقت و رفاقت آنجاست               کزدیده و دل پاک کنند مُهر حسادت

                        =========================                   

چو ابلیس لانه در جان و دلم کرد                 از آن رنج و غم و درد حاصلم کرد

کنون هر روز زند راهم چو راهزن              که دوزخ را پس از مرگ حاصلم کرد

            ********************************

شمع نهان
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ فروردين ۹۴ ، ۲۳:۱۰
- پنبه حلاجان

ما را به خم شراب انگور انداز                چون مست شدم به وادی طور انداز

آنگه که شدم چو پنبه  حَلاّجان                  جامی بده و به جان من شور انداز

                 ===================                          

آنطور که زمین بدور هور می چرخد           چرخ فلک هم بدان امور می چرخد

بنگر که بشر با همه دانش خویش             با جهل و غرور بدور گور می چرخد

                   =====================                       

فردا که مرا به محضر او برند                    شرمنده چو مرغی سیه رو برند

نامه عمل چو آرند اندر نظرش                    گوید که مرا به ضرب جارو برند

                     =========$$=$=========              

من هر چه کشم ز کرده خویشم است              هر چه دِرَوم ز کشته خویشم است

اکنون که پشیمان ز هر دو  هستم                 دستانم  مدام  مُوچینهء ریشم است

پنبه حلاجان
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ فروردين ۹۴ ، ۲۱:۵۴
- حرم غیر زمینی

دلداری  گزین  از  حرم  غیر  زمینی            آن جا که دگر غیر خدا هیچ نبینی

برگیر سماعی و از دست فکن خرقه            تا در  حرم یار  به  دیدار  نشینی

بر شاهد بازاری مبند دل که بی شک          آن زلف کمندش خم دامیست زمینی

گر مطرب ومی هست و ساقی شکرخند      اینها همه پوچست گرت نکته نچینی

پر کن قدحی می که ز جان شور برآرد         نه صبح خماری ز پس شام  حزینی.

ای زاهد خود بین که ترا باده حرامست          هرگز مزه کردی عرق شور جبینی .

آیا به دل  سنگ  تو  هرگز  اثر  کرد            آه  دل  مسکین  و یا چشم  غمینی.

ترسم چو درویش ز قضا در نبری جان           آنگاه که چو من راه خدا را نگزینی.

 

 

پنبه حلاجان
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۵ فروردين ۹۴ ، ۲۰:۲۲
- شام خزان

اشکم به چکید دلم به لرزه افتاد

     در شام خزان ز آنچه رفت و رخ داد

هیچ چشم فلک به حال و روزم نگریست

     زیرا  که بُدم شکسته  شاخی در باد

================

پیمانه به دست بودم و آمد  پیامی

     حاشا که ز یار توان گرفتن کامی

خیز و نظری به عمق خمخانه بیانداز

      کاین ره نه آنست که توان رفت به جامی

.........................

گرت از روی کرم هست نظری بر دل ما

      بده آن باده که شوید ز غباران دل ما

طپشی در دلم آمد از آنرو که نه گویی

چشم بیمارت بنازی  شکند  مشکل ما 

ندیدم با وفا هیچ دلبری را            ز خود در عاشقی عاشق تری را

به عمرم در میان ساده لوحان          ز خود خرتر ندیدم هیچ خری را

.............................................

مگیر یاری چو دانی خود پرست است           اگر حتی به دین یکتا پرست است

من آن رنجی کشیدم  زین تغافل              که بوسم دست آن کو بت پرست است

.......................                 ... .  .......... ........

سرود بیقراران
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۴ فروردين ۹۴ ، ۲۰:۱۶

درویش نامه - شیدا سر

عجب شیدا سری ای دل به ایام خزان عمر

بهارانت نکردی یاد زعشق جاودان عمر

مگر دیدی هزاردستان* بهاران را بخواب آرد

پی گل نغمه خوان گردد به ایام خزان عمر

بسی دلبر بتو خنددکه ای رانده ی وامانده

ننوشیدی تو یک جرعه از آن رطل گران عمر

برو مست شوکه هشیاران رخ دلبر نخواهند دید

نه درصبح بهاران و نه در شام زمان عمر

چو باران در افق بارد بزیر تابش خورشید

بپا خیز و نظاره کن خَمِ رنگین کمان عمر

سراسر غفلتی ای دل بزن بانگ جگر سوزی

که در آتش کشی جان و گذار بی امان عمر

مکش ما را به راه خویش که دلبر خود همی داند

دگر ما را نمانده هیچ ازین فرض وگمان عمر

بجای ما تو شانه زن به زلف آن بت یکتا

که ما در پیش رو دادیم به تابوتی عنان عمر

چو از این دل نهان هستی صبارا کوی ما بفرست

که بر گیرد ز ما خاکی رساند بر شبان عمر*

شباهنگ را بده جامی که تا پیش از اجل نوشد

که هیچ جامی در این دنیا نمی گردد ضمانِ* عمر


* هزاردستان = بلبل      * شبانِ عمر = کنایه از پروردگار

* ضمان = ضامن ..ضمانت کننده 

تاوان عشق
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۳ فروردين ۹۴ ، ۱۳:۲۳
- اجل اندر کمین
دلا پیمانه لبریز  شد نگشتی فارغ از هستی                       
            بدین گلزار نیاید یار چرا بیهوده سرمستی

رها کن فکر خوش  نامی بیا با  ما به میخانه                      

            که زهد خشک وسالوسی نباشد ضامن هستی

اجل اندر کمین تست چه شاهین چه غزال باشی          

            چرا تو در خیال خویش به فکر حرص و آز هستی

به کاخ قدرت و شوکت چو سلطان گر بیاسایی              

           مپندار کاندر این قلعه ز چنگال اجل رستی

تو که هر دم زنی فریاد که یارا عاشقت هستم                

           ره دیدار جانان را به روی خود چرا بستی

ملامت میکنی ما  را که  ما خون  ترا  خوردیم                 

           خورم خون دل خویش را چو بر بالا رود پستی

ز درویش این سخن بشنو مشو غره بر این دنیا                   

           که بالاتر ز دست تو بُوَد در این جهان دستی

              **************************

سرود بیقراران
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۹۴ ، ۲۰:۱۹
- رباعیات دل

مرا چون عاشقان در خاک سپارید                شقایق بر دل و جانم بکارید

نمی خواهم ز سنگ خط و نشانی                ز چشم ناکسان دورم بدارید

                            =%%==%==%==%==%                

دیدم صنمی کوزه گرفته بر دوش                ناگاه فتاد کوزه آبش از دوش

آمد مرا دو آه سردی به گوش                  یک آه ز صنم و دیگر از جام خموش

            

                           =================                   

صد بار بگفتم دل از این یار بکن                جامی ز کف ساقی خمار بزن

این نقد که ترا ز عمر رفته باقیست              با گلی نشین و قید اغیار بزن

                  *****************************

از ریختن اشک به خاک ما پرهیز کن              این ببین یاد جم و پرویز کن

با لاله رخی نشین که محرم باشد                وانگه ز کرم تربت ما گلریز کن

                             ================                

افسوس که ماه روزه طی شد                   فصل طرب و عمر دوروزه طی شد 

از  بام  فلک  نوای  مستان  آ ید                    بر خیز  که   آب  انگور   می  شد    

                    ================                        

از خون رزان رطل گرانش خوشست           وز دلبر کان شیرین زبانش خوشست

     در وادی عشق از آن قدم بگذارم         کز عشق جهان عشق نهانش خوشست

 

                        ************************* 

 

                             

                         

دختر رز
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۹۴ ، ۱۱:۴۷
- قلمرو خاموشان

دوری   مکن  از  قلمرو   خاموشان                لختی بنشین که پرسی حال ایشان

داری چو بکف جامی در این چرخ کبود           مینوش  و  برو  به  کلبه  دلریشان

                                   ==============                        

آن دل که ترا نازکشید بی سر و پا شد        هر سر که ترا جور کشید باد فنا شد

آنان  که  نه  جور کشیدند  و  نه  ناز          صد  خرقه  بریدند  که   آخر  عبا  شد

                                       ==============                           

نقشی مزن که غم پرده در شود                جامی بگیر که خمار ی ز سر شود

ساقی بگیر دست من بی سر و پا را             ترسم که  آه چو نالهء بی اثر شود

                                  ==============                         

از روز ازل لیل و نهاری بودست                این گوی به چوگان نگاری بودست

بر خاک رخم قدم تو آهسته گزار                کاین  رخ  عزیز  دل یاری  بودست

                                ==============                          

زین وادی غم کرا قراری بودست                وز دست اجل کرا فراری بودست

در کام صدف چو دری خفته بینی                از مردم چشم بی قراری  بودست

مینداز بر زمین رویم
۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ فروردين ۹۴ ، ۲۱:۲۱